اشاره: با اینکه در دو دهه ی گشته بارها و بارها از تفکیک نهاد دین از نهاد دولت دفاع کرده ام و مقاله ی بلندی در این خصوص در دانشگاه UCLA لس آنجلس ارائه کردم، باز هم با این پرسش روبرو هستم که نظر شما درباره ی سکولاریسم چیست؟ چرا روشنفکران دینی(یا نواندیشان دینی) از حکومت دینی دفاع می کنند؟ چرا آنان مخالف سکولاریسم اند؟ تا حدی که من می فهمم، سکولاریزه کردن نظام سیاسی یکی از ارکان دموکراتیزه کردن نظام سیاسی است[1]. بدین ترتیب، اگر فرد یا گروهی به دنبال دموکراتیزه کردن نظام سیاسی ایران باشند، چاره ای جز آن ندارند که فرایند جدا سازی نهاد دولت (state)از نهاد دین (religion) را هم دنبال کنند. آیا نواندیشان دینی به این مدعا باور دارند و کارشان معطوف به جدا سازی این دو از یکدیگر است یا به دنبال نوعی حکومت دینی به ظاهر دموکراتیک اند؟
